Szkolenia specjalistyczne i superwizja

Diagnoza momentów, kiedy pacjent rozumie akceptację, defuzję i wartości, potrafi o nich rozmawiać, ale pozostaje oddzielony od doświadczenia emocjonalnego i… „nic się nie zmienia". Jak praca z krzesłami może wzmocnić ACT w praktyce

Praca z różnymi perspektywami Ja za pomocą krzeseł. Praktyka umiejętności nabierania dystansu do własnych myśli oraz rozwijania Ja obserwującego w sposób angażujący i spójny z konceptualizacją.

Jak praca z krzesłami pomaga identyfikować utrwalone narracje o sobie i dystansować się od nich, oraz formułować kierunki wyznaczane spójnie z wartościami. Doświadczenie emocjonalne i metafory ACT jako aktywne narzędzia zmiany.

Uczestnicy zobaczą i przećwiczą, jak korzystać z techniki pracy z krzesłami w procesach terapeutycznych prowadzonych w modelu ACT.

Jak praca z krzesła pomaga pracować z ambiwalencją pacjenta i w empatyczny sposób konfrontować napięcie pomiędzy tym trybem pacjenta, który dąży do zdrowienia, i tym która funkcjonalnie „podtrzymuje" objawy Praca ze schematami, silnie utrwalonymi wzorcami i dużą nieufnością wobec zmiany.

Techniki pracy z krzesłami wspierające motywację wewnętrzną. Jak pracować z pacjentami po częściowej poprawie, nawrotach lub zagrożonymi przedwczesnym przerwaniem leczenia.

Praca z krzesłami jako narzędzie do budowania konceptualizacji i pracy z kluczowymi objawami zaburzeń odżywiania, w tym kompulsywnym objadaniem się. Wykorzystanie technik doświadczeniowych do zrozumienie funkcji objawów na poziomie behawioralnym i emocjonalnym.

Praca z przypadkami z zaburzeniami odżywiania — interwencje doświadczeniowe, które wzmacniają skuteczność terapii tam, gdzie sama rozmowa przestaje wystarczać.

Rozumienie, jak doświadczenie traumy wpływa na sposób postrzegania siebie, innych i świata. Identyfikacja i praca z punktami utknienia — sztywnymi przekonaniami dotyczącymi winy, zagrożenia, kontroli, zaufania i własnej wartości.

Przywracanie poczucia sensu, ciągłości i sprawczości. Praca z konceptualizacją przypadku w modelu CPT.

Wykorzystanie Dialogu Motywującego do pracy z ambiwalencją, unikaniem i lękiem przed zmianą. Budowanie relacji terapeutycznej i przygotowanie pacjenta do kolejnych etapów terapii.

Unikanie, warunkowanie lęku, interpretacje zagrożenia — jak rozumieć i pracować z mechanizmami utrwalającymi objawy.

Prowadzenie ekspozycji w sposób bezpieczny i uporządkowany. Monitorowanie reakcji pacjenta i regulacja emocji w trakcie pracy. Reagowanie na trudności: nasilenie lęku, wycofanie, wątpliwości.

Praca z nagraniami z realnych sesji. Elementy regulacji emocji inspirowane DBT jako uzupełnienie pracy ekspozycyjnej.

Rozumienie traumy jako unikania doświadczenia i sztywności psychologicznej. Rozróżnianie „tu i teraz" od „wtedy" — praca z bolesnymi wspomnieniami bez wzmacniania unikania.

Wzmacnianie działania w kierunku wartości. Odbudowa sensu, tożsamości i zaangażowania — przejście od redukcji objawów do budowania życia, które ma dla pacjenta znaczenie.

Rozumienie funkcji uzależnienia w kontekście traumy. Decyzje kliniczne: kiedy i jak integrować leczenie obu obszarów równolegle.

Diagnoza uzależnień według ICD-11. Wykorzystanie CBT, ACT i Terapii Schematów. Praca z nawrotami, zachowaniami ryzykownymi i złożonym obrazem klinicznym.

Superwizje stanowią integralną część Akademii. Pracujemy na przypadkach uczestników — analizujemy przebieg terapii, decyzje kliniczne i momenty utknienia. Przestrzeń do rozwijania własnego stylu pracy terapeutycznej.

Psychologiczne i neuronalne mechanizmy uzależnień. Analiza podobieństw i różnic w mechanizmach mózgowych między uzależnieniami od substancji a zachowaniami.

Praktyczny trening analizy funkcjonalnej zachowania, identyfikacji wyzwalaczy oraz definiowania celów terapii.

Specyfika pracy z pacjentem, u którego obok uzależnień występują: depresja, zaburzenia lękowe, ADHD, spektrum autyzmu oraz PTSD. Wpływ tych zaburzeń na regulację emocji i przebieg terapii.

Przegląd metodologii: od farmakoterapii i modelu redukcji szkód, po podejście systemowe i trzecią falę CBT.

Kryteria ICD‑11, różnicowanie CSBD z innymi zaburzeniami oraz ćwiczenie umiejętności swobodnego prowadzenia wywiadu o zachowaniach seksualnych.

Praca ze specyficznymi wyzwaniami: niespójnością moralną, wstydem, współwystępującymi dysfunkcjami seksualnymi oraz problemami w relacjach.

Przygotowanie planów terapii i ćwiczenie technik pracy z głodem nałogowym oraz budowania poczucia sprawczości w odgrywanych sesjach.

Praca z trzema systemami regulacji emocji (zagrożenie, napęd, kojenie). Redukcja wstydu i samokrytycyzmu poprzez rozwijanie Self‑Compassion oraz techniki budowania współczującego „ja”.

Specyfika pracy z osobami nieheteronormatywnymi, diagnostyka ADHD oraz uzależnienia od substancji jako zaburzeń współistniejących.

Strategie nakierowane na całkowitą abstynencję lub redukcję szkód — dobór podejścia do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Kryteria ICD‑11, iluzja kontroli, „gonienie strat” oraz specyfika nowoczesnych form hazardu: daytrading, lootboxy, kryptowaluty.

Dobór interwencji poznawczych i behawioralnych, praca z poznawczymi zniekształceniami, długami oraz włączanie oddziaływań systemowych.

Praca z młodzieżą i systemem rodzinnym, identyfikacja funkcji problemowego zachowania oraz przygotowanie planu terapii.

Wykorzystanie koncepcji trybów i wczesnych nieadaptacyjnych schematów (np. wstyd, deprywacja emocjonalna) w pracy z pacjentami o złożonym obrazie klinicznym.

Strategie wdrażania metod do praktyki klinicznej, praca z trudną relacją terapeutyczną i zapobieganie wypaleniu zawodowemu.

Praca na przypadkach opartych na doświadczeniach uczestników szkolenia — integracja wszystkich poznanych metod i podejść.